Meer beer

Eindelijk de stoute schoenen aangetrokken en mijn oude beer geschilderd. Niet met de papegaai zoals ik dat eens lang geleden gedacht had, maar met een versleten Ernie van Simon. Op de achtergrond een schap met een spuitbus en een aluminium waterflacon.

Eigenlijk zou de plank waar de beer op zit, en de zwarte goot naast de beer, 5° schuin omhoog moeten lopen, maar dat vond ik rommelig worden, dus alles horizontaal of verticaal gelaten.

Ik had al wel hoe het er eigenlijk uit zou moeten zien gefotoshopt in GIMP.

Dit is het uiteindelijk geworden:

Beer en big

Gisteren wist ik toch in deze korte Paasvakantie een aquarel te maken. Van mijn oude teddybeer. Daarvan wil ik al jaren een schilderij maken, dat ie in een hoek zit met op de voorgrond een papegaai. Maar gisteren alleen de beer, zonder papegaai.

Het meeste werk was nog om het model te vinden. Die bleek in een plastic opbergdoos achter de schuifdeuren in de studeerkamer te liggen.

Vandaag, de laatste dag dat Simon uit logeren was en dus ook de laatste dag dat ik kon schilderen, heb ik een olieverfschilderij van mezelf gemaakt, waarbij ik over mijn leesbril heen kijk. Het schilderij is gebaseerd op de volgende foto die ik gisteren met mijn smartphone in de badkamer heb gemaakt (met mooi licht van linksboven en met dun vakantiebaardje):

Ik had niet veel tijd. De eerste aanzet heb ik tussen half twaalf en één gemaakt. Die zag ik zo uit:

Na het middageten heb ik het schilderij tussen twee en vier uur afgemaakt. Eerst zonder wenkbrauwen, maar al wel met de dunne snor van de vakantiebaard:

Daarna ook met wenkbrauwen. Daar had ik wel moeite mee, want het lukte me niet goed om die fijne haartjes te schilderen. Toch met een penseel een poging gewaagd, met het volgende resultaat:

De rode streep onder mijn lip is het hoesje van de smartphone. De streep is breder dan op de uitsnede van de foto omdat tijdens het schilderen de onderkant van het doek niet toegankelijk was door de manier waarop het doek op de ezel was bevestigd.

Dus in de vakantie toch nog een kop weten de schilderen (al is het dan mijn eigen). Ik kijk nogal donker onder mijn wenkbrauwen door, als een big brother watching mezelf. Nu zie je op zelfportretten wel meer van de speurende of vorsende blikken. Zoals bij Philip Akkerman of Carel Willink of Dick Ket of Vincent van Gogh.

Duimen aan zee 2

Ik heb vandaag de laatste hand gelegd aan het schilderij Duimen aan zee. Ik heb de onderschildering van acryl overschildert met olieverf (op waterbasis). Voor het schilderij heb ik op het internet eerst schelpen, manen, knikkers en kikkers verzameld.

 

Op het eindresultaat links een fantasiekikker, rechts een schelp met daartussenin glazen knikkers. Op de achtergrond een maan die door dunnen wolken over de zee schijnt, met daarin een zinkend schip.

Duimen aan zee

Ik heb in februari sinds lange tijd weer eens geaquarelleerd. Portretten van Ellie en mezelf, maar ook van sneeuwklokjes, mijn moeder, Klaas en twee duimen.

   

   

 

En dus, zoals gezegd een aquarel van twee duimen:

 

Later heb ik van de duimen ook nog een tekening gemaakt, met aquarelkleurpotlood. In de tekening heb ik de duimen aan zee geplaatst en het mannetje niet vóór maar óp de duimen gezet. Op de voorgrond was een kikkerachtig wezentje verschenen.

Het leek me leuk om dit romantisch tafereel op doek uit te voeren dus ik heb onlangs, afgelopen weekend, een onderschildering van de duimen gemaakt. In acryl. Het is de bedoeling dat ik er met olieverf, nu ja Cobra-verf, nog eens overheen ga.

Nu worstel ik nog met de golven in zee, het maanlicht op de golven en de wolken voor de maan. Ik hoopte hiervan als voorbeeld honderden schilderijen te vinden, maar dat valt erg tegen. Wel wat, maar óf niet aan zee óf zonder wolken voor de maan. Terwijl me dit toch een romantisch thema bij uitstek leek.

 

 

Zelfie

Dit weekend was Simon uit logeren en hadden we het rijk alleen. We mochten iets voor ons zelf doen. Ik heb toen snel een zelfportret geschilderd op basis van deze selfie:

De schildering heeft de volgende fases doorgemaakt:

   

Al snel werd duidelijk dat mijn gezicht uiteindelijk een volmaakt ei vormde, of eigenlijk geen ei maar een ovaal. Opmerkelijk is dat de blik op het schilderij zo verschilt met die op de foto. Maar misschien gaat dat wel automatisch: een persoon schilderen die je direct aankijkt.

Zoals je kunt zien, was ik wat al te vlot het jaar begonnen: ik heb met de datering van het doek een maand overgeslagen. Maar dat staat er duidelijk op en dat ga ik niet meer veranderen. Wel heb ik dan tot en met februari de tijd om er nog de laatste hand aan te leggen. Dus misschien is dit nog niet de finale versie van het portret.

Omdat alleen een kop wat saai is, heb ik de paarsblauwe trui gebruikt als nachtelijke hemel waaronder wat grachtenhuisjes door de maan worden beschenen. De maan komt meer in mijn werk voor, men denke alleen al aan die meer dan honderd pentekeningen met een hond, een kat en een maan.

De huisjes lijken op de huisjes langs het water achter de driftkikker (gekuiste versie) waarboven ook zo’n mooie volle maan hangt.

Maar dit keer dan wel met een gezichtje, zoals het hoort. (Vrij naar het gezicht van Melle.; zie ook flickr-album)

 

 

 

 

Oost-Indische kerst

In de kerstvakantie heb ik twee schilderijen gemaakt die bij het vorige passen: ook met Oost-Indische kers en met paarse zeepbellen. Het eerste schilderij is voornamelijk okergeel en focust op de bloemen met rechts daarvan een portret van Simon:

Aan dit schilderij gingen de vorige fases vooraf: eerst bloemen en Simon, daarna Klaas op het hoofd van Simon en een hangende hand, en ten slotte de zeepbel linksboven.

   

Het portret van Simon is gebaseerd op de foto links. Zoals je ziet is de grimas van Simon op het schilderij danig afgezwakt. Op het tweede schilderij dat ik in de kerstvakantie schilderde zijn twee portretten van Simon te zien, een waarop hij sip kijkt en een met een big smile.

 

Deze foto’s leverden het volgende schilderij op:

Over de sippe Simon ben ik niet helemaal tevreden. Het oog ziet er nog wat raar uit. Aan dit schilderij gingen de volgende versies en ontwerpen vooraf:

   

   

Nu ik alle versies naast elkaar heb gezet, zie ik dat de lengte-breedte verhouding van de foto’s niet helemaal klopt en dat het oog van de 2e versie nog eigenlijk het beste oogt.

De decemberschilderijen vormen nu bij elkaar het volgende drieluik:

   

Dan heb ik ook eens een drieluik geschilderd. Of vormden de rozen boven mijn blog al een drieluik? (Met de gele roos erbij was het een vierluik.)

Oost-Indische kers

De laatste Oost-Indische kers van dit jaar, die nog net in november bloeide, heb ik vastgelegd in een stilleven dat gebaseerd is op de volgende foto’s (genomen op 1 en 2 november):

Aanvankelijk maakte ik het volgende ontwerp voor het schilderij, maar Ellie vond dat te spookachtig (links) en daarom maakte ik het wat minder grimmig (rechts):

Omdat het wat saai was, fotoshopte ik er een gekko en wat zeepbellen bij (links) met uiteindelijk het volgende resultaat (rechts):

Ik zie nu dat de laatste foto van het schilderij te blauw is. Daar moet ik dan nog eens een goede foto van maken! Zo nu is ie wat minder blauw (maar nog wel wat). Een echt goede foto moet nog komen, maar daarvoor moet het overdag wat lichter zijn.

Kweeën

Deze nacht gaat het vriezen en de wintertijd in, maar de droogte van de zomer is nog steeds niet over. Er is nog steeds een neerslagtekort van 300 mm en de Rijn heeft nooit zo laag gestaan. De beken staan nog steeds droog en we hebben vandaag over de bodem van het Rengel gelopen, een vennetje hier een paar km vandaan. De bodem was kleiig en bezaaid met keien (keileem?).

Grondwaterniveau over de laatste drie jaar.

Grondwaterniveau over de laatste drie jaar. Januari nog heel nat en nu kurkdroog. Bron https://opendata.munisense.net

Ondanks de enorme droogte hebben de kweeën het dit jaar heel goed gedaan. (Dit jaar is in het algemeen een uitzonderlijk goed fruit- en bessenjaar.) Al een tijdje is de zitkamer bezwangerd met de geur van kwee. We konden makkelijk deze mand vullen en dan hielden we nog wat kilo’s over.

We hebben van de kweeën gelei gemaakt. Gisteren hadden we ze al in stukken gesneden, gekookt en daarna een nacht in hun kookvocht laten staan. Vandaag het sap door een luier gezeefd, met suiker en geleipoeder gekookt en ten slotte als gelei in de potten gedaan. Nu staan er op de keukentafel 8,5 potten gelei op hun kop op een theedoek.

De potten moeten nog geëtiketteerd. Daarvoor heb ik al het volgende etiket ontworpen:

Tuinfluiter 2 (of Tjiftjaf ?)

Sinds kort maakt er weer een tuinfluiterstel (of zijn het twee tjiftjafs ?) hun nestje in de buxus voor het raam. Vorige keer (Tuinfluiter april 2016) was dat niet goed gegaan. We denken dat toen onze kat Klaas het nestje heeft leeggeroofd. We hebben daarom nu gaas om de buxus gezet zodat Klaas er niet bij kan.

Na aanleiding van het verdere verloop van de bouw van het nest heb ik steeds meer de neiging om het een tjiftjaf te noemen. Volgens het boekje bouwt die namelijk het nest eerst met bladeren en dan met veertjes. Precies zo ging het hier ook.

PS. Mijn moeder heeft met haar vader, stiefmoeder, broer en zussen na de oorlog (na 1948) in de Tuinfluiterlaan 3A in Den Haag gewoond. Ik weet niet hoe lang oom Henk daar gezeten heeft, maar de tweeling heeft daar hun hele middelbareschooltijd doorgebracht.

Schilderen in de meivakantie

In de tweede week van de meivakantie was Simon uit logeren en had ik vrij, zodat ik weer eens wat kon gaan schilderen. Een portret van mijn moeder en een stilleven.

slapende sonja

lachend maantje

Het portret is gebaseerd op een foto die ik van mijn moeder met mijn smartphone maakte toen zij lag te slapen en ik langs kwam om te vragen of ze een ommetje door de tuin wilde maken. Het is uitsluitend met het schildersmes geschilderd. Het stilleven is naar een foto met de tablet van de koperen ketel van Frits. Het lachende maantje en het figuurtje rechts zijn fantasie. Beide schilderijen zijn op een linnen doek van 30 x 40 cm.

Het werken met een foto op de tablet bevalt me goed. Ik moet alleen om de zoveel tijd het scherm aanraken omdat het apparaat anders in slaap valt.